Błędy medyczne popełnione przez lekarzy i pielęgniarki przy porodzie

Kobiety w okresie ciąży oraz w trakcie porodu powinny być otoczone staranną opieką ze strony lekarzy, pielęgniarek, szpitali oraz przychodni. Jednakże zdarzają się sytuacje, w których z uwagi na nienależytą staranność personelu medycznego dochodzi do popełnienia błędów medycznych. Błędy te są zazwyczaj bardzo poważne w skutkach, gdyż często dochodzi wtedy do nieodwracalnych szkód zarówno u dziecka jak i matki.

Za błędy medyczne przy porodzie odpowiedzialność cywilną ponoszą:

  • lekarze, którzy dopuścili się zawinionego błędu,

  • szpitale, w których są zatrudnieni lekarze, którzy popełnili błąd medyczny,

  • zakłady ubezpieczeń z uwagi na fakt, iż każdy szpital oraz lekarz musi posiadać ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej.

Oznacza to, iż można pozwać tylko lekarza, ale też można pozwać jednocześnie i lekarza i szpital solidarnie.

W przypadku lekarzy ponadto można prowadzić przeciwko nim postępowania karne oraz postępowanie dyscyplinarne. W niniejszym artykule skupię się jednak na udzieleniu odpowiedzi na pytanie na czym może polegać odpowiedzialność cywilna w takiej sprawie. Odpowiedzialność karna oraz dyscyplinarna zostaną omówione w kolejnych artykułach.

Jak wspomniałam wyżej, za błąd medyczny przy porodzie pozwać możemy zarówno szpital jak i lekarza. Jest to spowodowane tym, że tzw. czyny niedozwolone podlegają wspólnej odpowiedzialności wszystkich osób, których działanie doprowadziło do szkody. W takim przypadku lekarz odpowiada jako osoba, która nienależycie wykonała swoje obowiązki, natomiast szpital odpowiada jako zlecający czynności lekarzowi czy pielęgniarce-położnej.

Należy pamiętać, że nie zawsze za błąd medyczny odpowiada lekarz, gdyż czasami odpowiedzialność ponoszą inne osoby. Do takiego błędu spowodowanego przez inne osoby należeć będzie sytuacja gdy pielęgniarka nie przekaże lekarzowi informacji np. o zmianie tętna dziecka. Taka informacja powinna zostać bowiem przekazana niezwłocznie lekarzowi, który będzie miał możliwość natychmiastowego reagowania. Niezależnie od tego odpowiedzialność poniesie wtedy również szpital.

Zgodnie z koncepcją związku przyczynowego, sprawca szkody odpowiada za normalne następstwa zdarzenia powodującego szkodę. Znaczy to, że błąd w leczeniu może skutkować odpowiedzialnością cywilną dopiero w przypadku ustalenia, że szkoda jest bezpośrednim następstwem błędu medycznego.

Przykładem kiedy taki związek przyczynowy nie zachodzi wskażę poniżej. Ciężarna pacjentka została przyjęta na oddział ginekologiczno-położniczy szpitala z uwagi na zbliżający się termin porodu. Przy porodzie uczestniczyły dwie położne oraz dwóch lekarzy. Sam poród przebiegał w pełni prawidłowo i zakończył się urodzeniem dziecka siłami natury. Około dwie godziny po porodzie noworodek przestał oddychać, po kilku dniach niestety zmarł. Przyczyną pogorszenia stanu zdrowia była całkowita niedodma płuc, która uniemożliwiła prawidłowy dopływ tlenu do organizmu, co w efekcie spowodowało zatrzymanie akcji serca i śmierć dziecka.

W toku procesu sądowego przeprowadzono dowód z opinii biegłych. Biegli stwierdzili, że w szpitalu doszło do szeregu zaniedbań. Między innymi niedostatecznie monitorowano płód oraz w trakcie porodu podano rodzącej pacjentce niewłaściwy lek. Pomimo takiej opinii, sąd oddalił powództwo o odszkodowanie. Biegli stwierdzili bowiem, że przyczyną śmierci nie były błędy szpitala, ale choroba, która wykształciła się już w trakcie ciąży. Błędy szpitala nie spowodowały bezpośrednio śmierci noworodka.

Natomiast sytuacja, w której będzie istniał związek przyczynowy zachodzi w przypadku, gdy kobieta udaje się do szpitala, gdyż zaczyna rodzić, jednakże personel medyczny zostawia ja bez opieki w jednej z sal. Pomimo próśb o pomoc nikt się nie pojawia, a kobieta rodzi w samotności. Dziecko umiera, gdyż pielęgniarka pojawia się dopiero 20 minut po zakończeniu porodu. Na skutek niezapewnienia opieki kobiecie rodzącej dochodzi do śmierci noworodka, a zatem zachodzi związek przyczynowy, o którym wyżej wspominałam. Do śmierci doszło wskutek braku jakiejkolwiek opieki dla ciężarnej.

W powyższej sytuacji matka może dochodzić zadośćuczynienia składając pozew o zapłatę oparty na art. 445 k.c, zgodnie z którym ,,sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.” Warto wskazać, iż ,,zadośćuczynienie ma przede wszystkim charakter kompensacyjny i tym samym jego wysokość musi przedstawiać ekonomicznie odczuwalną wartość, przy uwzględnieniu następstw uszkodzenia ciała i sytuacji życiowej poszkodowanego” (tak stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z 10 lutego 2004r., IV CK 355/2002, LexPolonica nr 1936079).


Kto może domagać się odszkodowania lub zadośćuczynienia?

W przypadku szkód doznanych przy porodzie, uprawnionym do zgłaszania roszczeń może być przede wszystkim poszkodowane dziecko jak również jego rodzice. W imieniu dziecka pozew mogą złożyć rodzice jako przedstawiciele ustawowi małoletniego dziecka. W takiej sytuacji roszczenia dziecka sprowadzają się do:

  • odszkodowania obejmującego zwrot kosztów leczenia, zakupu leków, rehabilitacji,

  • zadośćuczynienia za cierpienia psychiczne w związku z wyrządzoną krzywdą,

  • renty, która przysługuje gdy zwiększą się potrzeby dziecka na skutek poniesionej szkody

W przypadku śmierci dziecka, rodzice nie występują jako jego przedstawiciele, ale w imieniu własnym, czyli jako poszkodowana w wyniku błędu medycznego rodzina. Zazwyczaj podstawą żądania odszkodowania jest wówczas znaczne pogorszenie sytuacji życiowej rodziny.

Odpowiedzialność cywilna jest pojmowana w takim przypadki inaczej niż przy klasycznej szkodzie majątkowej. Z reguły nie można w takiej sytuacji wyliczyć strat jakie rodzice ponieśli w wyniku śmierci dziecka.

Znaczne pogorszenie sytuacji życiowej może bowiem polegać na takich czynnikach jak np. obniżenie aktywności życiowej, zawodowej, brak możliwości uzyskania w dziecku oparcia na starość. Wysokość odszkodowania nie jest tutaj całkiem dowolna, ale sąd ma dużo więcej swobody w orzekaniu niż w innych przypadkach odszkodowania.

Sąd może także zasądzić na rzecz rodziny zadośćuczynienie, którego wysokość zależy m.in. od stopnia krzywdy emocjonalnej doznanej na skutek utraty dziecka, cierpień z tym związanych, poczucia osamotnienia czy wstrząsu psychicznego.

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blip
  • Blogger.com
  • Flaker
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Buzz
  • Poleć
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • Wykop
  • Drukuj
  • LinkedIn
  • RSS
Ten wpis został opublikowany w kategorii artykuły. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Jedna odpowiedź na „Błędy medyczne popełnione przez lekarzy i pielęgniarki przy porodzie

  1. Mariusz Stelmaszczyk pisze:

    Drodzy Czytelnicy
    Zachęcam Was do komentowania tego artykułu oraz zadawania pytań, jakie Wam się nasuną po jego przeczytaniu. Na wszystkie pytania postaram się odpowiedzieć.
    Jednocześnie zapewniam, że szanuję Waszą prywatność. Adres e-mail z jakiego wyślecie pytanie lub komentarz do artykułu nie zostanie wyświetlony.

    Pozdrawiam
    Adwokat Mariusz Stelmaszczyk

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


+ trzy = 10