Błąd terapeutyczny

Błąd w sztuce medycznej oznacza naruszenie przez lekarza obowiązujących go w konkretnym wypadku reguł postępowania zawodowego wobec takich dóbr prawnych, jak życie i zdrowie człowieka.

W doktrynie wyróżnia się dwa podstawowe rodzaje błędów:

– błąd diagnostyczny

– oraz błąd terapeutyczny.

W poprzednim artykule zatytułowanym ,, Błąd diagnostyczny” wskazałam , iż błąd ten jest bardzo często podstawą popełniania przez lekarzy innych błędów, w tym błędu terapeutycznego. którego istota zostanie przedstawiona w niniejszym artykule.

O błędzie diagnostycznym można mówić wtedy, kiedy lekarz naruszając obowiązujące go zasady postępowania medycznego w sposób błędny rozpozna stan zdrowia pacjenta.

Błąd terapeutyczny natomiast polega na niewłaściwym wykonaniu czynności leczniczych.

Błędy terapeutyczne można co do zasady podzielić na dwie grupy:

1. Błędy, które pojawiają się na skutek zaistniałego wcześniej błędu diagnostycznego

2. Błędy, które się pojawiają, mimo iż postawiono prawidłową diagnozę.

Ad 1.

Lekarz terapeuta nie może się ograniczyć tylko do wykonania diagnozy postawionej przez innego specjalistę. Powinien za każdym razem bazować również na swojej wiedzy i doświadczeniu zawodowym. W przypadku, gdy lekarz ma poważne wątpliwości, czy postawiono prawidłową diagnozę powinien dołożyć nadzwyczajnej staranności w ich wyjaśnieniu.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę na to, iż odpowiedzialność lekarza, który zajmuje się pacjentem, ogranicza się tylko do skutków terapii opartej na jego własnym, błędnym rozpoznaniu. Oznacza to, iż nie może on odpowiadać za błędną diagnozę postawioną przez innego lekarza.

Przykładowo jeden lekarz diagnozuje u chorego przeziębienie, podczas gdy pacjent cierpi na boreliozę. Następuje przekazanie pacjenta wraz z postawioną diagnozą. W przypadku, gdy pacjent rzeczywiście ma objawy charakterystyczne dla przeziębienia drugi z lekarzy nie może ponosić odpowiedzialności za diagnozę pierwszego lekarza.

Ad 2.

Błędy te obejmują wszystkie przypadki, w których mimo prawidłowej diagnozy dochodzi do naruszenia reguł sztuki i wiedzy medycznej.

Po postawieniu diagnozy lekarz prowadzący powinien wybrać metodę leczenia adekwatną do konkretnego przypadku. Jednakże choroba może przebiegać w sposób zróżnicowany w zależności od np. stanu pacjenta, jego wieku, przebytych uprzednio chorób.

Oznacza to, iż lekarz nie może się ograniczyć tylko do wyboru metody leczenia, ale musi on dokonywać ciągłej korekty czynności leczniczych. Pod wpływem stosowanych środków, lekarstw zachodzą zmiany w organizmie pacjenta, które powinny być kontrolowane na bieżąco. Lekarz jest w tym zakresie zobowiązany do szczególnej staranności.

Wśród błędów terapeutycznych najczęściej mamy do czynienia w praktyce z błędem operacyjnym. Do błędów może dojść na etapie przygotowania do operacji, w jej trakcie oraz w stadium po przeprowadzeniu operacji.

Warto zauważyć, że zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 29 września 2005 r. ( I ACa 510/05) przyjęto odpowiedzialność szpitala za poważną i trwałą szkodę powstałą na skutek braku odpowiedniego nadzoru pooperacyjnego.

Do obowiązków lekarzy należy bowiem podjęcie takiego sposobu postępowania, który powinien gwarantować przy zachowaniu aktualnego stanu wiedzy i zasad staranności przewidywany efekt w postaci wyleczenia, a przede wszystkim nie powinien narażać pacjenta na pogorszenie jego stanu zdrowia.

Przykładem błędu terapeutycznego jest sytuacja, w której lekarz, pomimo dostępności odpowiedniej aparatury i sprzętu medycznego, nie przeprowadził odpowiednich badań wstępnych u kobiety rodzącej (m. in. biometrii płodu). Lekarz dopuścił się błędu, gdyż zastosował zarzuconą w ginekologii i położnictwie metodę Kristellera, polegającej na uciskaniu brzucha rodzącej, a także na podjęciu się niedopuszczalnego uciskania macicy w celu wydobycia płodu i podaniu kroplówki naskurczowej (zamiast rozkurczowej). W konsekwencji u noworodka doszło do urazu jatrogennego i poważnej szkody w postaci trwałego uszkodzenia obwodowego układu nerwowego.

Podsumowując, błąd terapeutyczny zachodzi w przypadku dokonania przez lekarza wyboru niewłaściwej metody lub podjęcie wadliwego sposobu leczenia. Co istotne lekarz będzie ponosił odpowiedzialność za wyrządzoną pacjentowi szkodę tylko wtedy, gdy błąd terapeutyczny jest zawiniony.

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blip
  • Blogger.com
  • Flaker
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Buzz
  • Poleć
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • Wykop
  • Drukuj
  • LinkedIn
  • RSS
Ten wpis został opublikowany w kategorii artykuły. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Jedna odpowiedź na „Błąd terapeutyczny

  1. Mariusz Stelmaszczyk pisze:

    Drodzy Czytelnicy
    Zachęcam Was do komentowania tego artykułu oraz zadawania pytań, jakie Wam się nasuną po jego przeczytaniu. Na wszystkie pytania postaram się odpowiedzieć.
    Jednocześnie zapewniam, że szanuję Wasza prywatność. Adres e-mail z jakiego wyślecie pytanie lub komentarz do artykułu nie zostanie wyświetlony.

    Pozdrawiam
    Adwokat Mariusz Stelmaszczyk

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


cztery × 3 =