Błąd medyczny podczas operacji plastycznych

Coraz częstszym zjawiskiem jest poprawianie swojej urody w różnego rodzaju klinikach. Z uwagi na dużą ilość tego typu zabiegów pojawia się coraz więcej niezadowolonych z efektów przeprowadzonego zabiegu klientów, ale też i takich, których stan zdrowia się pogorszył po przeprowadzeniu operacji plastycznej.

W mojej praktyce spotykam się z takimi szkodami na osobie jak:

  • trudności w oddychaniu z powodu źle przeprowadzonej operacji nosa,

  • umieszczenie niewłaściwego rozmiaru implantu,

  • wykonanie zbyt małej lub zbyt dużej korekty np. za duże usta,

  • utrata wzroku na skutek uszkodzenia nerwów,

  • asymetria i zniekształcenie twarzy,

  • krwotok, blizny, krwiaki, pęcherze, bąble, oparzenia,

  • zbyt duże usunięcie skóry np. przy liftingu twarzy,

  • niezdolność do zamknięcia całej powieki,

  • użycie leku znieczulającego w nadmiernej ilości.

Oprócz przykładowych efektów wyliczonych powyżej bardzo istotne są negatywne następstwa w sferze psychicznej. Po nieudanych operacjach plastycznych pacjenci nie chcą spotykać innych ludzi, są rozczarowani, przeżywają załamania nerwowe, mają problemy rodzinne czy też popadają w nałogi.

O niepowodzeniu operacji plastycznej można mówić w razie niewystąpienia oczekiwanego efektu, zaistnienia niepożądanego rezultatu lub niebezpiecznego dla zdrowia powikłania.

Pacjent podejmując decyzję o wykonaniu zabiegu medycznego i ustalając okoliczności związane z jego wykonaniem oraz wynagrodzenie, zawiera umowę. Umowa o wykonanie określonego zabiegu medycznego nie wymaga formy pisemnej. Wystarczające jest ustne uzgodnienie jej postanowień.

W efekcie zawartej umowy podmiot leczniczy zaciąga zobowiązanie wobec pacjenta, którego przedmiotem jest wykonanie określonego zabiegu medycznego. W przypadku operacji plastycznych będziemy mieli do czynienia przede wszystkim z umową rezultatu, a nie starannego działania. Oczywiście należy wziąć pod uwagę specyfikę tej umowy dotykającej najważniejszych dóbr człowieka, jakimi są życie i zdrowie.

W związku z tym, że zabieg medyczny jest wykonywany na podstawie umowy z pacjentem, poszkodowany ma prawo dochodzić naprawienia szkody za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania umownego na podstawie art. 471 KC, zgodnie z którym ,,Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.”

Realizacja roszczeń w ramach odpowiedzialności kontraktowej opiera się na następujących przesłankach:

  • niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania będące następstwem okoliczności, za które podmiot leczniczy ponosi odpowiedzialność,

  • fakt poniesienia szkody,

  • związek przyczynowy pomiędzy niewykonaniem bądź nienależytym wykonaniem zobowiązania, a szkodą.

Warunkiem uzyskania rekompensaty jest udowodnienie, że zaistniały wymienione trzy przesłanki odpowiedzialności kontraktowej.

W przypadku wadliwych działań medycznych z zakresu chirurgii estetycznej i rekonstrukcyjnej odpowiedzialność kontraktowa podmiotu leczniczego powstanie, gdy wystąpi jakakolwiek niezgodność pomiędzy prawidłowym wykonaniem zobowiązania określonym umownie, a jego faktyczną realizacją, w tym jeśli nie zostanie osiągnięty zamierzony rezultat. Jeśli strony uzgodniły oczekiwany wygląd twarzy pacjentki po wykonaniu zabiegu korekcyjnego w zakresie nosa i ustalony efekt został uznany przez podmiot leczniczy za możliwy do osiągnięcia, a jednak nie wystąpił, powstanie po stronie podmiotu leczniczego odpowiedzialność odszkodowawcza.

Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2004 r. II CK 300/04) obok rekompensaty za szkodę wywołaną naruszeniem zobowiązania, jeśli niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania doprowadziło do rozstroju zdrowia, pacjent ma prawo dochodzić zadośćuczynienia za krzywdę.

Gdyby nie zachodziły podstawy do zasądzenia zadośćuczynienia pieniężnego na podstawie art. 445 § 1 KC, wówczas pacjent może dochodzić swoich roszczeń na podstawie art. 448 KC, który przewiduje zadośćuczynienie pieniężne w razie naruszenia dobra osobistego. Zdrowie pacjenta stanowi niewątpliwie dobro osobiste w rozumieniu art. 23 KC. Warto pamiętać, iż odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy ponosi strona umowy, czyli co do zasady podmiot leczniczy a nie lekarz wykonujący zabieg.

Podsumowując, w razie niepowodzenia operacji plastycznej lub innego zabiegu z zakresu chirurgii estetycznej lub rekonstrukcyjnej możesz dochodzić:

  • naprawienia szkody na podstawie art. 471 KC w ramach odpowiedzialności kontraktowej za naruszenie zobowiązania, a także

  • zadośćuczynienia pieniężnego na podstawie art. 445 lub art. 448 KC w zw. z art. 443 KC w ramach odpowiedzialności deliktowej za czyn niedozwolony.

Ponadto musisz wiedzieć, że gdy operacja plastyczna została przeprowadzona niezgodnie ze sztuką medyczną i spowodowała uszczerbek na Twoim zdrowiu przysługuje Ci również odszkodowanie i zadośćuczynienie z tytułu czynu niedozwolonego.

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blip
  • Blogger.com
  • Flaker
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Buzz
  • Poleć
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • Wykop
  • Drukuj
  • LinkedIn
  • RSS
Ten wpis został opublikowany w kategorii artykuły. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

2 odpowiedzi na „Błąd medyczny podczas operacji plastycznych

  1. wnoros pisze:

    Witam
    Mam 40 lat i jakieś 4 lata temu w szpitalu miałem operacje zatoki szczękowej prawej met. Caldwell Lucea . podejrzewam ze operacja została żle wykonana gdyż zmieniła się asymetria twarzy, krótko mówiąc z jednej strony jest dołek z drugiej nie.
    Na początku jakoś tym się nie przejmowałem ale wydaje mi się to teraz coraz bardziej widoczne.
    No i teraz pytanie gdzie i do kogo z tym iść co robić , na co mogę liczyć i pomocy.

    • Mariusz Stelmaszczyk pisze:

      Witam, w Pana sprawie kluczowe znaczenie może mieć przedawnienie Pana roszczenia wobec placówki medycznej, która wykonała nieprawidłowo operację zatoki szczękowej. Zgodnie z Kodeksem Cywilnym może Pan skutecznie dochodzić od placówki medycznej odszkodowania i zadośćuczynienia za błędne leczenie (czyli czyn niedozwolony w rozumieniu Kodeksu Cywilnego) w terminie 3 lat od daty dowiedzenia się o błędnym leczeniu i osobie, która za ten błąd ponowi odpowiedzialność. Inne, tzn. dłuższe terminy przedawnienia roszczeń z tytułu błędów medycznych mają zastosowanie w wypadku, gdy błąd medyczny jest jednocześnie przestępstwem, w przypadku, gdy poszkodowanym jest osoba małoletnia lub gdy błędne leczenie miało miejsce w prywatnej placówce medycznej. Co do zasady jednak termin przedawnienia roszczeń pacjentów z tytułu błędów medycznych wynosi 3 lata i jest liczony od momentu, w którym pacjent dowiedział się, że leczenie go zostało przeprowadzone w sposób nieprawidłowy.

      Przekładając to na Pana przypadek, kluczowe znaczenie ma to, kiedy dowiedział się Pan, że operacja Pana szczęki została przeprowadzona błędnie. Jeśli tą informację uzyskał Pan ponad 3 lata temu, wówczas Pana żądanie o zapłatę przeciwko placówce medycznej uległo przedawnieniu. Jeśli dowiedział się Pan o nieprawidłowościach w Pana leczeniu przed upływem 3 lat do tyłu, wówczas Pana roszczenie nie jest przedawnione. Pisze to zakładając, że zabieg został przeprowadzony w publicznej placówce medycznej, a w dacie zabiegu miał Pan ukończone 18 lat.

      Nie chce Panu dodatkowo komplikować oceny w zakresie przedawnienia Pana roszczenia, ale muszę jednocześnie wspomnieć, że nawet przedawnione roszczenie przeciwko lekarzowi, placówce medycznej może być skutecznie dochodzone w Sądzie. Chodzi tu o przypadki, gdy zarzut przedawnienia podniesiony przez pozwanego lekarza, czy placówkę medyczna jest sprzeczny z zasadami współżycia społecznego. dzieje się tak w wielu przypadkach, np. gdy placówka medyczna zataja przed pacjentem fakt popełnienia błędu w trakcie leczenia, a dokładniej rzecz ujmując, gdy przekonuje go, że leczenie było prawidłowe, zaś daleki od zakładanego efekt operacji, leczenia jest przez lekarzy niezawiniony. Z nieskutecznym, bo sprzecznym z zasadami współżycia społecznego, zarzutem przedawnienia roszczenia pacjenta możemy mieć do czynienia również wówczas, gdy stan psychiczny pacjenta po błędnym leczeniu był na tyle zły, że trudno wymagać od niego, by w terminie 3 lat podjął działania zmierzające do naprawienia szkody wyrządzonej mu przez lekarza.

      Jak Pan widzi ocena, czy roszczenia pacjenta wobec placówki medycznej uległo czy nie uległo przedawnieniu wymaga zbadania okoliczności konkretnego przypadku.

      Drugą kwestią wymagającą oceny w Pana przypadku jest ustalenie, czy występująca u Pana niesymetryczność twarzy jest wynikiem błędu lekarza podczas operacji, czy też nie. Bez przejrzenia dokumentacji medycznej nie jestem w stanie Panu odpowiedzieć na to pytanie. Prawdopodobnie operacja Pana szczeki została przeprowadzona nieprawidłowo i stąd niesymetryczność twarzy, ale dopiero po zapoznaniu się z dokumentacja medyczną mógłbym to potwierdzić.

      Jeśli się Pan zdecyduje na dochodzenia wypłaty na pana rzecz odszkodowania i zadośćuczynienia z błąd medyczny, wówczas proszę pamiętać, że może Pan żądać zapłaty zarówno od placówki medycznej, która przeprowadziła operację, jak również od zakładu ubezpieczeń, z którym ta placówka zawarła umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Co do zasady polecam ta drugą drogę, tj. żądanie naprawienia szkody od zakładu ubezpieczeń. w takim wypadku zaczyna Pan nie od złożenia pozwu, lecz wysyła Pan do zakładu ubezpieczeń pismo zatytułowane „zgłoszenie szkody”, które jest wezwaniem zakładu ubezpieczeń do wypłaty odszkodowania i zadośćuczynienia za skutki błędu medycznego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


8 − sześć =